Vorig jaar op koningsdag overleed mijn schoonmoeder. Zij hield als kind al veel van vogels en op latere leeftijd zorgde zij voor haar vogels in haar tuin. Ze sneed  blokjes kaas in hele kleine stukjes; zo voerde ze haar gevederde vrienden uit haar hand. In het hospice stond een vogelhuisje voor het raam en alsof het zo moest zijn kwamen er vogels voor haar raam. Een klein mooi roodborstje had zij altijd in haar tuin en ook in het hospice was dat mooie beestje dagelijks te zien. Toen zij was gestorven prijkten er vogels op haar rouwkaart en natuurlijk was daar ook een roodborstje bij. Het is nu een jaar later... ik heb zin om een roodborstje te schilderen. Bij deze gedaan, dat er maar veel vogelvrienden van mogen genieten.