Het boerderijtje

"Ik heb deze week toch zo'n mooi schilderij gezien" mijmert mijn oude vader van 93 vanmorgen als we hem bezoeken. Ik vraag waar hij dat schilderij heeft gezien. 'Bij de winkel voor tweedehands spullen in het dorp" zegt hij. Zijn blik wordt vrolijk als hij vertelt over het schilderij. "Waarom heb je het niet gekocht?" vraag ik." Nee".... hij knikt beslist... "op mijn leeftijd ?".."nee hoor, ik kan ook best genieten zonder het werk elke dag te zien". Ik vind het in zekere zin wel wijs wat hij zegt, maar ook zo jammer omdat ik aan hem zie dat hij het een mooi schilderij vindt. Ik vraag door... waar hangt het dan? hoe groot is het? wat staat erop afgebeeld. Hij weet het precies, er staat een boerderijtje op. We nemen afscheid en ik kijk M. aan en zeg hem, ik wil naar die winkel. Kijken of dat schilderij er nog is. M. snapt meteen wat ik bedoel. Bij de winkel aangekomen zie ik al snel het schilderij. De eigenaar van de winkel weet het ook precies. Jouw vader stond er een hele tijd voor te kijken... dat is hem! We kopen het en nemen het direct mee. Mijn vader hoort ons niet binnenkomen... hij is nogal doof . Ik druk het schilderij in zijn handen. De reactie van hem is onbetaalbaar. Zo blij verrast.. we hangen het schilderij meteen op, tegenover de stoel waar hij altijd zit. "Pa" zeg ik nog, meteen genieten hoor als je iets mooi vindt niet wachten.. lachend gaan we weer naar huis. he... lekker!